Er zijn …

Voor mij is het ‘er zijn’  voor iemand  belangrijk en de laatste jaren is de betekenis er van toegenomen. Ik probeer het zelf zo goed als ik kan, omdat er zijn zoveel geeft.

Dit is bij het begeleiden van anderen zeker belangrijk, dat mag duidelijk zijn. Er zijn samen met een luisterend oor zonder een oordeel of luisteren om een eigen mening te verwoorden. Ik heb zojuist het artikel gelezen die mij er raakte. In het artikel kwam nog een eigenschap naar voren en dat is toegeven dat je een fout hebt gemaakt. In het artikel is juist deze samenhang de kwaliteit die wordt gewaardeerd bij de ander. Je kunt de ander beschouwen als slachtoffer, maar pakt die rol absoluut niet op. Waarom? Juist omdat het toegeven, het er zijn zeer werd gewaardeerd. Zoals gezegd het artikel heeft mij geraakt, diep geraakt. Weer waarom?  Het is een bewijs dat de waarde ervan weer eens wordt bewezen. Er is een fout gemaakt en dat is in alle openheid toegegeven, maar in plaats van weg te blijven was de persoon nog steeds daar voor steun, luisteren. Kort weg ‘er zijn’ in een tijd waar het begrip door inflatie haar waarde heeft verloren. Mogelijk dat het in de maand december haar kracht terugvindt, maar er zijn meer maanden in een jaar. Als wandelcoach weet ik ook dat ik er moet zijn voor de coachee, maar ook buiten het coachen. Het is vaak het verschil tussen tijd hebben en tijd maken. Zomaar een gedachte ….


Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *